Gene Key 10

Gene Key 10 – Van Zelfobsessie naar Zijn

Gene Key 10 gaat over menselijke individualiteit en beweegt van Zelfobsessie via Natuurlijkheid naar Zijn.

Incarneren; landen en helemaal aanwezig zijn in m’n lichaam, in dit leven, was voor mij een spannend proces. Misschien is dat het wel voor de meesten van ons.
Terugkijkend kan ik zeggen dat het moeilijk vond om hier te zijn. En dat ik heel hard heb gewerkt en vooral veel m’n best heb gedaan om “goed” gevonden te worden omdat ik gevangen zat in het concept van goed en fout. Het bewust worden van dit denkconstruct heeft me ruimte en de impuls gegeven om mezelf te gaan afpellen.

Zijn blijkt enerzijds een grote uitdaging en tegelijkertijd is het in wezen natuurlijk en  eenvoudig. We zijn namelijk een onderdeel van het natuurlijke geheel, we zijn de natuur zelf,  en daarin is alles uiteindelijk precies kloppend.
De natuur regelt. Er is een natuurlijke orde. De natuur zoekt altijd naar balans.
Wij mensen denken het vaak “beter” te weten, en gaan daardoor soms tegen de natuurwetten in.
Als we durven vertrouwen op het Leven zelf  hoeven we ons op een diepe laag nergens mee te bemoeien.

We zijn immers geboren uit Liefde.
We zijn daarmee helemaal welkom en bedoeld om precies nu en hier te leven.
Voor mij voelt het leven nu als een geschenk dat ons is gegeven. Een  uitnodiging om het leven te vieren, in diepe ontspanning, met hartstocht.
We mógen genieten, plezier maken en minder nadenken;
we hoeven “het” niet te weten om te zijn wie je moet zijn of al bent.

Op een gegeven moment viel voor mij ’t kwartje.

Ik ben aanwezig óf ik ben het niet.

Het is aan staan / bereid zijn
óf uit zijn, wat soms hetzelfde is als afwezig, verdoofd, gevlucht of bevroren.

Zijn / aanwezigheid is volgens mij vooral  een kwestie van bewustzijn, aandacht en bereidheid om écht contact te maken met de realiteit van dit moment, ook al is het uitdagend, moeilijk, rauw,  hartverscheurend of alles tegelijkertijd.

Zijn betekent vanuit mijn visie voelen en vertrouwd worden met ons eigen lijf en met alle sensaties die fysiek te ervaren zijn. Ook onze schaduwkanten liefhebben. Vertrouwd worden met ongemak, met genot, pijn, vreugde, schaamte, noem maar op. Er is zo ongekend veel te voelen in ons lijf. Door naar binnen te gaan en in ons lichaam te voelen betreden we een nieuwe wereld.

Ons lichaam spreekt, vertelt en vertaalt ons innerlijke gemoed. Aan- of afwezigheid zien we direct terug in onze lichaamshouding, in de spanning die we vasthouden, in de manier waarop we onszelf optillen of juist laten inzakken. Ons lichaam drukt ons verhaal uit, vaak nog vóór onze woorden dat doen.

De energie van “er zijn” begint simpel en laag bij de grond: bij het eerste chakra, de fysieke vitaliteit, het skelet, de spieren, ons lichamelijke fundament waarop ons bestaan in de fysieke wereld rust.
Het is de bron van realiteitszin, van bestaansrecht, van voelen dat je hier mág zijn.

De aardekracht werkt van onder naar boven en zo kunnen we ons oprichten. En er is ook een energiestroom van boven naar onder, waardoor we spanning kunnen loslaten. Tussen die twee polen ligt onze levende balans van spanning en ontspanning.

Wanneer die balans klopt, kunnen we de wereld zoals die is onder ogen zien.
Dan voelt bewustzijn helder en volledig, en ontstaat er een natuurlijke bestaanszekerheid, een fysieke ervaring van aanwezigheid.

Maar er is ook die andere kant waarin we afwezig zijn door ontkenning, verdringing, angst en vluchten in schijnzekerheden. Lichamelijke samentrekking, kleine spieren rondom gewrichten die aanspannen, terwijl andere delen juist slap worden. Soms is er zelfs slapeloosheid omdat het lichaam niet meer weet hoe het moet landen.

Wat mij heeft geholpen?

Lichaamsbewustzijn ontwikkelen. Door te vertragen, stil te worden en bijvoorbeeld steeds opnieuw een houding aan te nemen alsof ik voor het eerst ontdek dat ik een lichaam hébt. Alsof ik even ‘blind’ ben en niet begin bij zien of denken, maar bij voelen.

Wanneer ik zo invoel, zonder iets te moeten, te weten of te willen, ontstaat er op een gegeven moment een rust of soms zelfs een vredig gevoel.

Dan ben ik aanwezig: in afwachting, vol verwondering en open.  Bereidheid om te ervaren “wat” er achter de “wie”  is.
Bereid om onze nobele natuur te ontmoeten.
Bereid om het licht te laten zijn en te verschijnen.

Dat is volgens mij de kern van natuurlijkheid: Niet iets doen.  Vooral veel laten. Laten gebeuren vanuit een bereidheid om aanwezig te zijn en te landen waar je bent. Niet per se presteren, bewijzen of passen in een vorm.  Wanneer je de vorm los laat van wie  je denkt te zijn, dan ben je noch goed noch slecht en dan komt de Liefde vanzelf in jou.

Dan kan je floreren. Dan ervaar je een staat waarin je niet wordt gedefinieerd door je naam, je rol, je gedachten of je emoties, maar door de eenvoud van aanwezig zijn en puur bewust Zijn. 

En voor wie meer wil horen over deze Gene Key: 26 nov verschijnt er een nieuwe podcast over Sleutel 10 op Spotify.

Als je nieuwsgierig bent hoe deze sleutel praktisch doorwerkt in het leven van mijn gastspreker Rebecca Solcer, abonneer je dan alvast op mijn podcast en laat je inspireren.